Οι φορτοεκφορτώσεις και τα δρομολόγια των φέρι ανεστάλησαν στον Πειραιά την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, καθώς λιμενεργάτες και ναυτικοί συμμετείχαν σε διεθνή ημέρα δράσης κατά της μεταφοράς όπλων μέσω εμπορικών λιμανιών. Περίπου 3.000 εργαζόμενοι συμμετείχαν στην κινητοποίηση στο μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας, το οποίο αποτελεί επίσης την κύρια πύλη προς την περιοχή της Αθήνας και τα ελληνικά νησιά.
Η στάση εργασίας εντάχθηκε σε ευρύτερη κινητοποίηση που κάλυψε 113 λιμάνια σε 22 χώρες, οργανωμένη γύρω από τη Διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης που υπέγραψαν συνδικάτα λιμενεργατών τον Μάιο του 2026. Στην Ελλάδα, η δράση συνδύασε παύση των φορτοεκφορτώσεων στον Πειραιά με ξεχωριστή 24ωρη απεργία των ναυτικών που διέκοψε τις ακτοπλοϊκές συνδέσεις προς Ραφήνα, Λαύριο, Πάτρα, Ηγουμενίτσα, Ελευσίνα και τη γραμμή Ρίου-Αντιρρίου.
Διπλή Κινητοποίηση στα Ελληνικά Λιμάνια
Η κινητοποίηση στον Πειραιά συνδύασε δύο ξεχωριστές αλλά συντονισμένες στάσεις εργασίας. Το σωματείο λιμενεργατών ΕΝΕΔΕΠ οργάνωσε παύση των φορτοεκφορτώσεων στο λιμάνι στο πλαίσιο της διεθνούς διαμαρτυρίας, ενώ η Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), μαζί με την Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών και το σωματείο μηχανικών “Ο Στέφενσον”, κάλεσαν 24ωρη απεργία των φέρι επικαλούμενοι τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα πληρώματα σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Μαύρη Θάλασσα.
Τα αιτήματα των ναυτικών επεκτάθηκαν πέρα από την ασφάλεια, σε θέματα αμοιβών και συνθηκών εργασίας, περιλαμβάνοντας μεγαλύτερα πληρώματα, γιατρό σε κάθε πλοίο, επτάωρο και πενθήμερο. Οι λιμενεργάτες από την πλευρά τους πίεζαν για ταχύτερες διαπραγματεύσεις με τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς μετά τη λήξη της τελευταίας συλλογικής σύμβασης στις 31 Ιουλίου 2026, με το διοικητικό συμβούλιο της ΟΜΥΛΕ να έχει εγκρίνει ομόφωνα την κινητοποίηση στις 23 Οκτωβρίου.
Μια Εκστρατεία με Ρίζες στη Διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης
Η διαμαρτυρία ανάγεται στον Μάιο του 2026, όταν συνδικάτα λιμενεργατών από περισσότερες από 35 ευρωπαϊκές και μεσογειακές χώρες συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και υπέγραψαν κοινή διακήρυξη αρνούμενοι να επιτρέψουν τη χρήση λιμανιών για τη μεταφορά όπλων, πυρομαχικών, στρατιωτικού εξοπλισμού ή στρατευμάτων προς εμπόλεμες ζώνες. Συνδικάτα στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, την Τουρκία και το Μαρόκο εξέδωσαν την αρχική κλήση για τη δράση της Παρασκευής, η οποία τελικά υποστηρίχθηκε από περισσότερα από 25 συνδικάτα σε 113 λιμάνια.
Το κίνημα έχει έκτοτε επεκταθεί πολύ πέρα από την ευρωπαϊκή του βάση, με δράσεις αλληλεγγύης να αναφέρονται στην Ινδία, την Αυστραλία, τη Βραζιλία, το Μεξικό, την Ουρουγουάη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το τοπικό παράρτημα 10 της International Longshore and Warehouse Union συμμετείχε σε δράσεις στο Όκλαντ και το Σαν Φρανσίσκο. Η γερμανική ver.di, η σουηδική Svenska Hamnarbetarförbundet και η δανέζικη 3F ήταν επίσης μεταξύ των συμμετεχόντων συνδικάτων, με τη Διεθνή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές να στηρίζει την εκστρατεία.
Λειτουργικό και Εμπορικό Πλαίσιο
Η απεργία βρίσκει τον Πειραιά σε δύσκολη στιγμή, καθώς το λιμάνι λειτουργεί κατά πλειοψηφία από την COSCO Shipping. Η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων στην Προβλήτα Ι του λιμανιού μειώθηκε κατά 38,7% το πρώτο εξάμηνο του 2026 στα 241.290 TEU, με πτώση τόσο στην εγχώρια κίνηση όσο και στη διαμετακόμιση, ενώ τα έσοδα του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς υποχώρησαν κατά 8,9% σε ετήσια βάση, στα 111,9 εκατ. ευρώ.
Οι διοργανωτές της ευρύτερης διεθνούς δράσης εκτίμησαν ότι οι συντονισμένες απεργίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν πάνω από το 40% των μεσογειακών εμπορευματικών μεταφορών και φορτία αξίας άνω των 2 δισ. δολαρίων, αν και τα στοιχεία αυτά δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Στην Ελλάδα, η μονοήμερη διακοπή επηρέασε κυρίως τους επιβάτες των φέρι προς τα νησιά και τις φορτοεκφορτώσεις στον Πειραιά, χωρίς να προκαλέσει παρατεταμένη συμφόρηση, σύμφωνα με συνδικαλιστικούς και λιμενικούς παράγοντες.
Γιατί έχει σημασία
Η κινητοποίηση στον Πειραιά καταδεικνύει πώς οι γεωπολιτικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Μαύρη Θάλασσα διαχέονται όλο και περισσότερο στις εργασιακές σχέσεις σε μεγάλους μεσογειακούς κόμβους διαμετακόμισης. Με τον Πειραιά να διαχειρίζεται ήδη σημαντική πτώση όγκων εμπορευματοκιβωτίων, οι επαναλαμβανόμενες πολιτικές απεργίες προσθέτουν μια ακόμη μεταβλητή στον προγραμματισμό των δρομολογίων για τις ναυτιλιακές εταιρείες που εξυπηρετούν έναν από τους πιο πολυσύχναστους κόμβους της Ευρώπης. Η κλίμακα της συντονισμένης δράσης, που κάλυψε 113 λιμάνια σε 22 χώρες, σηματοδοτεί επίσης την αυξανόμενη οργανωτική ικανότητα των συνδικάτων λιμενεργατών να συνδέουν εργασιακά αιτήματα με την αντίθεση στις μεταφορές όπλων, μια δυναμική που θα πρέπει να λάβουν υπόψη πλοιοκτήτες και λιμενικοί φορείς στον σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης.
Πηγή: GreekReporter.com
